เขา ผู้ชายตัวเล็ก ๆ มนุษยสัมพันธ์ดี มีเพื่อนเยอะ และเชื่อมั่นในความรักแท้ว่ามีอยู่จริง พยายามค้นหาคนรักในอุดมคติ แต่ก็ไม่เคยได้ดังหวัง ………..แต่คงยังศรัทธาในรัก

เธอ ผู้หญิงที่ร่าเริงเป็นกันเอง เคยมีคนรัก และมีความรักอย่างมากมาย แต่หมดศรัทธาในรัก จากความผิดหวังครั้งก่อน ๆ เธอจึงอยู่กับความเป็นจริง…………..ปิดกั้นตัวเองจากความรัก

เขาเป็นคนเรียบร้อย ดูอบอุ่น รักครอบครัว โรแมนติก

เธอเป็นสาวเปรี้ยว รักสนุก มั่นใจในตัวเอง จริงใจ และซื่อตรง

เขาฝันถึงผู้หญิงในอุดมคติเป็นคนสวย น่ารัก นิสัยดี เรียบร้อย ทำอะไรคล้าย ๆ กัน ไม่ชอบสาวเปรี้ยว

เธอฝันถึงผู้ชายที่ดูเจ้าชู มีเสน่ย์ แต่จริงใจ ไม่ชอบผู้ชายเรียบร้อย

เขาชอบวงกลม

เธอชอบสี่หลี่ยม


~~~~~~~~~เขาและเธอไม่ใช่ฝันของกันและกัน..........แตกต่าง!!! ~~~~~~~~~~

แล้วชะตาก็นำพา….เขาและเธอถูกนำพาให้พบกัน

ทุกอย่างเริ่มต้นจากความเป็นเพื่อน

เขา…..มีคนรักแต่ไม่ได้เป็นของเขาเพียงคนเดียว ท้อแท้กับคนรักแต่ไม่ท้อถอยกับความรัก

เธอ…..มีคนรัก แต่ไม่ค่อยมีความสุขเพราะไม่รู้สึกรัก

ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกัน เรียนด้วยกัน ทำงานอยู่กลุ่มเดียวกัน ความเห็นมักขัดแย้งเสมอ

เขาซ้าย....เธอขวา ถูกความแตกต่างดึงดูด


…………..เขาสนใจเธอ เธอสนใจเขา………….

แต่ไม่มีใครเริ่มเพราะเชื่อว่าเป็นเพื่อนกันน่าจะดีกว่าความรู้สึกเล็ก ๆ จึงถูกเก็บไว้ในใจ….

วันเวลาผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิด ไม่มีการแสดงออก ไม่มีสิ่งพิเศษอะไร

จนเมื่องานสังสรรในกลุ่มเพื่อนความใกล้ชิดกระตุ้นความรู้สึกเล็ก ๆ ที่ถูกตีกรอบเอาไว้นั้นขึ้นมาอีกครั้ง ความรู้สึกถูกส่งผ่านออกมาทางสายตา ห่วงหา อาทร … ใส่ใจกันและกันมากขึ้น กำแพงถูกพังทลายลง

เขาเริ่มแสดงออกถึงความรู้สึกในใจ ส่งmessageหาเพื่อแสดงความเป็นห่วง ทุกวัน ๆ

เธอเริ่มเป็นสุขกับข้อความเหล่านั้น

“Good drive when u gonna home!”

ความใส่ใจของเขาเข้ามาสู่กลางใจของเธอ สั่งสมก่อเกิด เป็นความรู้สึกใหม่ที่มากกว่าเพื่อน

เพราะใกล้ชิดจึงผูกพัน เพราะปิดกั้นจึงต้องการ

ทำให้ความรู้สึกของเขาและเธอถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็ว

เขาและเธอตัดสินใจที่จะลองคบกันอย่างคนรัก

หลายคนสงสัยถึงจุดเริ่มต้นของคนทั้งคู่ เพราะรวดเร็วและแตกต่างจนไม่น่าเชื่อ

เขายอมรับว่าเธอไม่ใช่คนที่เขาฝันถึง…แต่รัก

เธอไม่เคยคิดที่จะไขว่คว้าเขาเป็นคนรัก… แต่รัก

สมมุติฐาน -- นักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบแล้วว่า อาการ งอน เป็นโรคระบาดที่ร้ายแรง สามารถติดได้อย่างรวดเร็วและขยายเป็นวงกว้างในแนวราบ ขณะนี้ยังไม่มีการค้นพบวัคซีน หรือยารักษาที่มีประสิทธิภาพ และไม่พบหลักฐานที่แน่นอนว่าผู้ใดนำมาปล่อย หรือเป็นพาหะนำโรค

อาการ -- ผู้ป่วยจะมีอาการหน้างอ ปากยื่น ไม่ยอมพูดจา บางรายที่อาการหนัก จะมีอาการหน้าดำแทรกอยู่ด้วย หูแข็ง ฟังอะไรก้อขัดหูขัดใจไปหมด ตาขวาง น้ำลายไหลเล็กน้อยแต่พองาม โรคนี้ส่งผลให้อุณหภูมิร่างกายสูง มือไม้สั่น ควบคุมการกวัดแกว่งของมือไม่ได้มักจะเหวี่ยงแปะปะไปตามหลัง หรือหน้าของคนที่อยู่ใกล้ (มักเป็นชายหนุ่มที่เรียกว่าแฟน) ผู้ป่วยที่อาการหนักอาจถึงขั้นชักดิ้นชักงอ ร้องไห้โฮโดยไม่ทราบสาเหตุ อาการจะอยู่นานแค่ไหนขึ้นอยู่กับความรุนแรงของเชื้อที่ได้รับ และความคุ้นเคยกับโรคของตัวผู้ป่วยเอง

การปฐมพยาบาลเบื้องต้น -- ควรสังเกตอาการผู้ป่วย ว่างอนอยู่ในระดับไหน ถ้างอนน้อยๆ ให้รีบง้อ ผู้พบเห็นทั่วไปควรเอาใจใส่ต่อผู้ที่ติดเชื้อในระยะเริ่มแรก จะทำให้อาการไม่ลุกลาม และสามารถรักษาหายได้

สำหรับผู้ป่วยที่อาการหนัก -- ผู้ง้อ ควรได้รับการฝึกสอนเพื่อให้มีความเชี่ยวชาญในการง้อเป็นพิเศษ เพราะผู้ป่วยจิตใจอ่อนแอ เปราะบางแตกหักง่าย ต้องการความเอาใจใส่อย่างมาก ผู้ง้อจึงจำเป็นต้องมีความอดทนสูงมากๆมีวาจารื่นหู มีร่างกายแข็งแรง ทนทานต่อการหยิกหรือข่วน และควรมีของขวัญแก้ตัวติดไม้ติดมือมาด้วย ขอแนะนำให้เป็ฯดอกไม้ อาการของผู้ป่วยจะดีขึ้นเกินคาด

การดูแลในภายหลัง -- ผู้ป่วยที่หายแล้ว ยังสามารถอาการกำเริบได้ทุกเวลา ผู้ใกล้ชิดต้องให้ความรักและความเข้าใจอย่างเต็มที่ หากความรักและความเข้าใจลดน้องลงเมือไหร่ อาการงอนจะกำเริบทันที

คำแนะนำ -- เชื้อที่ได้รับยังไม่สามารถขับออกจากร่างกายได้ ผู้ป่วยจึงสามารถขุดคุ้ยสาเหตุของโรคขึ้นมางอนได้เรื่อยๆ ผู้รักษาจึงควรระวังตัวอยู่เสมอ

หมายเหตุ -- โรคนี้มักพบมากในกลุ่มคนที่มีความสวยและความน่ารัก สำหรับผู้ที่ไม่สวย และไม่น่ารัก จะเรียกอาการเดียวกันนี้ว่า น่าเบื่อ น่ารำคาน ผ็รักษาสามารถปล่อยไปตามยถากรรม ไม่จำเป็ฯต้องมีการปฐมพยาบาลใดๆ ทั้งสื้น จนกว่าอาการจะหาย หรือตายไปเอง

ข้องสังเก -- จากการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยที่หน้าตาดีจะติดเชื้อโรคนี้ได้ง่ายกว่าผู้ป่วยหน้าตาธรรมดา และหากไม่รีบรักษา ผู้ป่วยมักจะรักษาตัวเองด้วยสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า -กิ๊ก- ส่วนผู้ป่วยที่หน้าตาธรรมดามักมีภูมิคุ้มกันในตัวเอง หากไม่มีการรักษาจะหายงอนได้อย่างหน้าอัศจรรย์